Tirs kuşt wêrekî ava kir

Tam 40 sal berê di 15’ê Tebaxa 1984’an de HRK’ê di pêşengiya Mahsum Korkmaz de li dijî artêşa tirk guleya yekemîn teqand û bi awayekî fermî şerê çekdarî/leşkerî da destpêkirin. Çalakiya ku Mahsûm Korkmaz (Egîd) li navçeya Dihê ya Sêrtê pêk anî piştî demekê li hemû cîhanê deng veda.

Rayedarên dewletê gotin ‘Çend kesên xwe nas nakin. Em ê di 24 saetan de biqedînin. 24 saet bû 48 saet, bû 72 saet, hefte, meh. Demsal û sal borîn. Lê PKK û şervanên PKK’ê neqediyan. Bêtir mezin bûn û li hemû cîhanê belav bûn. PKK û şervanên wê tam 40 sal in li dijî pergala mêtingerî, dagirkerî û serdestan şer dike. Çeteyên herî hov ên mîna DAIŞ’ê têk birin. Gelê kurd bi cîhanê da naskirin. Êdî gelê cîhanê PKK û YPG-YPJ’ê ji bo xwe mînak digire. Wekî pêşeng dibîne. Akademîsyen û perwerdekar û endamê Yekitiya Rewşenbîren Sûriyeyê Bawercan Arî pirsên rojnameya me bersivand.

Mirov dikare 15’ê Tebaxê ji bo gelê kurd çawa şirove bike? Gelê kurd wekî roja vejînê pênase dikin çima?

Ez di serî de li ser dîrok û erdnîgariya Kurdistanê çend tiştan bibêjin. Di erdnîgariya cihanê de xwedî cihekî pir taybet e. Di aliyê sererd û binerd ên manevî û maddî de pir dewlemend e. Mînak genim berhemê axa Kurdistanê ye û îro li cîhanê belav bûye. Heya îro her kes nanê Kurdistanê dixwe. Bawerî jî zanist jî li vir li cîhanê belav bûye. Ji ber vê girîngiyê her tim bûye qada şer. Her kes dixwaze vê axê bike ya xwe. Ji berê de yên karibin bibin hakimê Kurdistanê dibin hakimê cîhanê. Beriya 15’ê tebaxê rewşa cîhanê piştî Şerê Cîhanê yê 2’yemîn, 2 hêzên mezin derketin. Yek hêza Varşova bû. Ya din hêza NATO bû. Li Tirkiyeyê jî bi taybet piştî salên 1970’yî, ji bo parastinê hêzek leşkerî ya xurt derket. NATO û Varşova alîkariya kurdan nekirin. Dewleta tirk her cureyên zorê li ser kurdan da meşandin. Ji bo kurdan bê vîn bihêle û ji azadiyê bêpar bihêle. Wî tune bike di her aliyê jiyanê de siyaseta tunekirin û qirkirinê li ser kurdan meşand. Piştî peymana Sykes Pîcot dewletên ku Kurdistan parçe kirin. Polîtîkaya taybet meşand. Ji bo hebûna xwe gelê herêmê tune kirin. Got ‘Min gelê kurd xist bin betonê da ku careke din serê xwe raneke.’ Lê tevgera azadiya Kurdistanê di nava vê zor û zahmetiyê de derket holê. Tevger çiqas ji nava zor û zahmetiyê derket ewqas bi hêz bû. Beriya 15’ê tebaxê gava herî wêrek di 26-27’ê Mijdara 1978’an de bi avakirina PKK’ê avêt. Piştî darbeya 12’ê Îlona 1980’yî, êşek din dest pê kir. Endamên PKK’ê girtin û li Zindana Amedê îşkenceyek giran li wan kir. Ji ber ku ev kes ji bo gelê kurd bûn hevî, wan girtin û xwestin bi îşkenceyê vê heviyê vemirînin û teslîm bigirin. Lê berxwedana li Zindana Amedê bû mînaka cîhanê. Bi taybetî berxwedana şehîd Mazlum Dagan, Xeyrî, Kemal û Ferhat… di rojên pir pir teng de borîn û bi ser ketin. Bi vê berxwedanê careke din ruhê kurdan nû kirin. Hêzek da berxwedanê. Vê hêzê berxwedan derxist derveyî zindanan. Berxwedan gîhand çiyayên Kurdistanê. Li çiyayan bi pêşengiya Mahsûm Korkmaz (Egîd) artêş ava kir.