
Bîranînên dilsoz û şehadeta nelibendê
“Şehîd ne tenê nirxên borî ne, lê ew pêşeng in ku rêya siberojê ronî dikin. Dilsoziya rastîn a bi bîranînan re, bi meşandina xeta wan a felsefî û parastina nirxên exlaqî-polîtîk pêkan e.”


“Şehîd ne tenê nirxên borî ne, lê ew pêşeng in ku rêya siberojê ronî dikin. Dilsoziya rastîn a bi bîranînan re, bi meşandina xeta wan a felsefî û parastina nirxên exlaqî-polîtîk pêkan e.”

Ev jiyana nû ya ku bi keda jinan ji Neolîtîkê heta roja îro hatiye û bi rêya tevgera azadiyê ji nû ve hatiye honandin, mîsogeriya herî mezin a siberojeke azad, wekhev û demokratîk e.

Bîranîn, dema ku bi rastî tê parastin, ne tenê vegerandina nav û mertebeya şehadeta wan e. Parastina bîranînan di heman demê de parastina nirxên wan e. Rêya ku wan bi xwîn û canê xwe ronî kiriye, ne tenê mîraseke ku mirov li ser rûne û jê re serbilind bibe; ew berpirsiyariyeke pîroz e.

Carinan Zelgul wekî gula çiyayên Dêrsimê, bi rengê xwe yê xwînî dibe sembola bedewiyê û birîna dîrokî; carinan jî dibe ronahiya dilê evîndarên ku ti carê çong nedan erdê.

Têgiha civaka demokratîk û ekolojîk hêmaneke nû diafirîne; pergaleke civakî ya ku bi xwezayê re di nav hevsengiyê de ye, nehiyerarşîk e û li ser bingeha beşdariya rasterast a civakî tê avakirin.

Pirtûka ‘Xemşadî’ vegotinek e ku li dijî feraseta bindestiyê, dîskûra baviksalariyê û siyaseta bişaftinê, têkoşîneke bêsînor û serhildaneke bêşert û merc radixe ber çavan.

Nivîskar Med Mîran di vê berhema xwe ya bi navê ‘Çûyîna Te’ de ne tenê vegotina êşeke kesayetî, lê di heman demê de li ser şahidiya têkoşîneke civakî ya berfireh disekine

Destana Gilgamêş mîraseke gerdûnî ya mirovahiyê ye ku di kûrahiya xwe de têkoşînên hebûnî yên mirovî vedikole; li hevaltî, hêz, tirsa mirinê û lêgerîna nemirinê dipirse

Rojekê axa dixwaze here nava zeviyên xwe, derdora xwe baş bibîne, ka çi heye û çi tune ye. Navê xulamê wî Reşo bû, lê wî jê re digot “Rêxo”. Wî bangî xulamê xwe kir û got:-Lo lo Rêxo! Ka hespan ji tewlê derxe û xwe hazir bike, em ê herin nava zeviyan.

Îro Hunergeha Welat bi muzîka şoreşger, bi derfetên ku ji hêla serdema dîjîtal ve tên pêşkêşkirin, vedîtineke nû bi dest dixe. Medyaya civakî û platformên dîjîtal ku civakan tînin gel hev û bi bihîstina dengan hestên her neteweyê hêsantir dikin.

Li gundan şerbihêrk navdar in. Di van şerbihêrkan de çîrok û mîtolojî tê vegotin. Yek ji van çîrokan jî çîroka Ezraîl, Cebraîl û mêvanê wan a Dilpora ku li ser wêrekiyê dikevin şert û geşedanên di bûyerê de dilopek ji dîroka civakê vedibêje.

Hêza cemidandî û stratejiya xapandinê-kûrahiya stratejîk a di bin bêdengiya rûyê avê de

Dengvedana destanî ya berxwedanê; ji Leningradê heta Kobanê.

Belgeromana “Arvîn” a nivîskar û rojnameger Rohat Bûlût ku ji Weşanên Aryenê derçûye, di çarçoveya çîrokbelgeyeke sade de derbas dibe û wekî belgeyeke edebî li ber xwîneran disekine.

Nivîskar Îbrahîm Kaya, piştî du pirtûkên ku bi zimanê tirkî nivîsandibû û weşandibûn, vê carê bi vegera malê re berê xwe da zimanê xwe yê zikmakî û dest bi nivîsîna bi kurdî kir.

Xwezaya Kurdistanê, bi sedsalan e weke mîrateyeke bêhempa ji mirovahiyê re şaristanî kiriye.

Di dilê Çiyayê Cûdî de, nêzî gundê Spîndarokê, erd bi xwîna cangoriyan hatiye avdan, lê bêdengiyeke kûr serwer e. Goristanek, mîna xewneke di nav mijê de wenda, li vir rawestiyaye.

Destan, bi giştî, helbestên dirêj ên vegotina serpêhatiyên lehengî ne ku bi zimanê gelêrî, di nav kevneşopiya devkî de hatine afirandin.

Di 15’ê Tebaxa 1984’an de, li Eruhê, guleya yekemîn a di bin fermandariya Egît de hate teqandin, ne tenê dengê çekekê bû, lê qêrîneke hebûnê bû li dijî polîtîkayên asîmîlasyon, înkar û tunekirina...

Di kûrahiya dîroka Kurdan de, di bin siya çiyayên bilind, di nav dengê bayê û lêdana axê de, destaneke bêdem deng vedide.

Wêjeya kurdî, şêweyeke vegotinê ya bi hêz e ku ne tenê ziman, çand, dab û nerît, kevneşopî, serpêhatî, êş, serkeftin û berxwedana gelê kurd dihewîne, lê di heman demê de wan vedihone û bi awayekî...

Fîlmê “Meşa Dûvdirêj ya Ber bi Azadiyê”; wek neynikek perdeya sînemayê ya portreyî, çîroka destanî û efsanewî ya parêzvanê azadiyê ku ji axa bêber a Afrîkaya Başûr derket û qedera neteweyekê...

Rêberê Gelê Kurd birêz Abdullah Ocalan pêşnûmeya ku pêşkêşî Kongreya PKKê kir, bi kûrahî bal kişandiye ser Modela Eko-Komûnal û Şarderiyan.

Jiyan ne tenê dem e, mozaîka şopan e. Bi pênûsa wêjeyî li ser rûpelên axê bi aheng tê nivîsandin û şopeke mayînde dihêle.