Entegrasyona Demokratîk, dikare li ser pênc xalan were ravekirin. Vana wekî leşkerî, nasnameyî, perwerde, îdarî û pergala giştî dikarin werin rêzkirin. Awa yan jî pêwîstiya hiqûqî van hemûyan hildide nava xwe û pêşketina pêvajoyê di bingeha xwe de bi aliyê hiqûqî re têkildar e.
Kurd, dikarin bi gelek aliyan re bi bandortir xebatên dîplomatîk bimeşînin, xwedî alternatîf bin. Heke li gorî planên ku tên xwestin ev pêvajo were meşandin, dikarin zûtirîn di nav xwe de hevsengiyê ava bikin û paşê tifaqên berfirehtir û micidtir bi derdoran re deynin.
Piştî sedsalekê Tevgera Azadiyê ya Kurdî hewl dide ku bi siyaseta demokratîk van her du awayên xitimî derbas bike da ku siyaseta demokratîk a kurdî bi saziyên xwe yên taybet ji neçariya feodal û mijmijok a navxweyî rizgar bibe.
Pirsgirêka baweriyê ku sedemeke girîng a bîrdoziya dewletê ye, ji aliyê civaknasên Heyama Navîn ve wekî mezheb tên çareserkirin ku mezheb piranî tên hemberî çandên xweser. Ziman, çand, bawerî (bi giranî mezheb), civaksazî û hwd bi awayên xwecihî tên birêvebirin.
Îro pergala sermayedariyê aboriyê bi rê ve dibe. Yan jî pergala ku wekî kapîtalîzm navê aboriyê lê kirine. Ya ku wan serdest dike ev e. Lê di destên çînên ‘jêr’ de tişteke wisa ku bi rê ve bibin nîn e. Derfet û destûr nehatiye û nayê dayîn.
Newroza ku xwedî wateyên sirûştî, zanistî, hebûnî, afrênerî û hwd e, bi awayekî xwezayî jî polîtîk e. Polîtîka, ku ji çandê bigre heta huner, felsefe, civak, dîrok û hwd hildide nava xwe, ji serê serî de jî dikare wekî hêmaneke bingehîn a cejna Newrozê were fikirîn.
Ziman, bi hemû deng, reng, nîşane û wateyên xwe derûniya civakî pêk tîne. Heke ku bi milyaran, trilyonan deng û frekansên ku ji ser ve wekî alfabe şênber bûye û mejiyê mirov û civakî bi wan nîşaneyan pêşveçûna xwe saz dike, dadinasîne û derdixe zanebûn û jiyanê, ji serê mirov û civakê jê biçin, ev tê wateya bêbîrbûnê, jêçûna hişê çalak û gêjbûna civakî ku bi vî awayî derûniya civakî jî têk diçe.
Kezî wisa ji ber xwe ve jî nehatiye hûnandin. Di giyaneweran de bi awayên heft, heşt an jî dozdeh (û hwd) fitil hatiye hûnandin ku vana hejmarên nîşaneyî yên çand, bawerî û demê ne. Van hejmaran wekî kurdan, di hin gel, çand û baweriyên din de jî bi awayên cuda xwe didin der.
Van rojên dawiyê bûyerên balkêş di nava siyaseta Tirkiyeyê de diqewimin. Mijara sereke dîsa kurd û pirsa kurd e.
25ê Mijdarê Roja li dijî Tundiya li Jinan a Navneteweyî ye! Helbet li dijî hemû neyîniyên ku şayanî mirov û mirovahiyê nîn in lidarxistina rojên bi vî awayî watedar û divê ye.
Wekî tê zanîn Komîsyon ev demekê ye ku xebatên xwe didoman û xebatên xwe anî asta dawî. Lê çûyîna Îmraliyê û hevdîtina bi Birêz Ocalan û hevalên wî re pêk nehata dê tu wateya komîsyonê jî nemana.
Divê ji bîr nebe ku mêjûya kurdan ji aliyê wêjeyî ve di nav gelên dinyayê de sereke ye. Gelek destanên kurdan ên bi nav û deng hene. Lê mixabin dahurandina vana ji aliyê dîrokî, civaknasî û hwd.
Di Heyama Navîn de Tirûdên Împaratoran hebûn. Vana, ji aliyê rewatiyê de ne di nava mûcîdiya qesran de ne jî di nava gelan de xwedî bingehekê nebûn.
Cînavkên kurdî û wateya wan a dîrokî û civaknasî, mijareke divê ku zêdetir li ser were sekinîn e. Di heman demê de ji nîqaşan re jî vekiriye.
Îsal jî pîrozbahiyên 26ê tebaxê yên ku bi dehan sal in bi hemû hêz û wateya xwe kirine xizmeta înkar û îmhaya gelê kurd pêk hatin.