Şerê vînê

Li jiyanê binihêrin!

Va serdestî û bindestî, şerê man û nemanê…

Ku du hêz rikberên hev bin ango neyar bin; dixwazin îradeya hev bişikînin, ne bi tenê bi şer.

Bi wêje, derûnî, perwerdehiya qaşo neteweyî, dîn, sinc, sînema, tv, rêzefilm û hema bibêje her gav û dem neyar, rikber dixwaze vîna te ango îradeya te bişikîne, tu jî dixwazî eqsî, înkarî û serdestiya wî bişikînî û vîna wî ya vê radeyê bi bin bixî. Gazin ne lazim in, ev diyalektîka jiyanê ya man û nemanê ye. Nexasim van rojan em gelê kurd divê qet nexapin û nekevin dehfika, tora xapandinê ya neyar û nexasim qaşo qelembaz û şervanên rexnegir, êrîşkar û navgeniyên hundir, derve û yên çêkirî.

Em ê îradetaya xwe ya hebûn û birêvebirinê bi dest bixin, bê şik.

Em bi xwe bawer bin!

Dixwazim helbestokek taybet diyarî vê nivîsê bikim, bi destûra we…

Em

Çiqas em ji Mala Tehlo bin jî 

îro Mala Hacikê

li Dengiza

Ku niha paşmayîn li Birka Misirca Xerzan

yanî Anqosî

Jiyan mîna evînê, mîna kulîlkên hez mizîlaq

serek bila ew be, darçoqîtik e mazat

Kor be çavên feqîriyê, xaltîka Elîfê xaka xerîbiyê

Dûriya evînê 

şewat

Ha pişt dergûşê ha deşta Mûşê

Qêrînên me li me vedigerin

Sêwîtî

Berxwedariya xweşaheng, îro serbilindî

jiyana me ev e, xemgînî û şadî

Dê her dilgeş be şadewarî wek tehtişeha fihûl

Li ber hev nanihêrin, li ber bayê hev dikevin

Ev meşa na wele cenga azadî

Çavtêr in em, guhdengê kilama çirçirkan

Firîkên nokan dineqînin bilbil û şalûl

bizarî me dikin du perîtankên spî yên evîndar

Nûra xweha min dibare herê Nûrê ji Nezarê Kemo

Em in kedkarê jiyan, azadî û şoreşê

Kelqija nava rojê were

Em bikişînin qayîşê li hember kedxwariyê

bû qalek te li min xwakê

min kulîlik çandin li ber derî belbî tu werî

Li ku awirek xemgîn hebe ew ez im, ew tu yî, em kurd tev

Çawa tu têyî, li vegerê difikirî, dem av e

bêyî te nameşe demjimêr, saet kulek e

û di her keder û xemginiyê de ez/em heme/hene

afirînerê hebûn û şadiyê

Divê tu bizanibî bidoşî, pê re pê re bicoşî

belkî çîçim di malê de

Ne bawer im tu çûyî

Bawer nakim tu çûyî ser dilovaniya xwe

dibêm berêvarekê bê xeber tuyê vegerî

Wek ku em qefilî bin ji baranek biharî

Kezî li benda hinekan in simbêl li benda hinekan

Ma ne mirin e ku ray lê nebe

lê ev mirin, mixabin!

Şikêra çêbike piştek û kokelan

Em kedkar in, ez ê werim tu bendewar be

Me azadî tehmand, nifşên bên her çavlirê

Xwediyê sibê Xweda ye bêguman!

Em hiş û azadê xaka xwe ne bi serbilindî

Me çi da ne xem e...