Qehremanê aştîye

Rew ra xebarê nêweşî ma rê nêameybî. Sankî ma zî xu xapeneynê. Zulm nêqedya. Dewleta zilmkare koyan rehet nêverdana. Çimê ma zî koyan de yê, roşnîya çimanê ma ko yê. Lîsteyî eşkera bîyî, dima ra grûba heyetan ke bi keye gêrayî. 

Xebara xêrine nîya la lingan sero gere vinderê, gere malbatan rê bibê hêvî, bibê paştî…

Çimê dadîyan heyeto ku ama înan de zerrê înan veşana, reyna zî xebara başe nêane ziwan. Dadîyêke avil behsê xu kena “vana ez çend rojîyo nêeşkena zerrê keyeyî de vinderî, lingê mi şikenê; ez karêk nêkena, boya mi nêvecîna, çîyêk est o yan zî çîyêk beno la ez nêzana çi yo” nê vatişanê dadî ra dima kes nêeşkeno çîyek vaco. Barê mileyê înan giran ê dadî zêde ra giran. Tay bêvengî ra dima ezman keleşîya hawar u fîgan, resa hetanî ezman. Oy rebbî no çi eş o, no çi dej o! Dadîyan fam kerd ku nêzdî ra înan xu hedrekerdbî ke bibermê u bi sereberzî nameyê dejê înan eşkere bî. Heyet hema zî payan ra wo, tenê çend deqeyan dima ra ey zî hesran varnêne xilorêkê çimanê înan u dadîyî konê temîyan dest danê yewbînan. Henî dej hame famkerdiş, na rey dora xoverdayîşî ya.

Her hete ra vazdanê, barê heyetan hema zî giran o. Şariştan de tazîye est a û zey tazîye xemê kesî nîyo. Salonan xemelnenê; veyve nîyo tazî est a la welat de veyve yo…

Berê salonan abî, saetanê serê sibayî ra dima masayî nayî ro, çend nameyî est ê lîste de hende fotograf û maseyî, awna wo tazîye ma. Ma rê tabut, kefen û sewbînan çî lazim nîyo. Kamcî musluman qebûl keno, kamcî merdim qebûl keno, çengeg here barê ma çin ya yo tabut yo kefen barê ma çin yo, xoverdayîş o û sereberzîya barê ma. 

Fotografan cayê xu girewt, wayîrê fotografan sere de dadî şîyî peyê fotografî de vindertî. Tenê ê nîyê, qican ra hetanî pîlan apan ra hetanî eman, xalan ra hetanî xaltîyan, qal û pir pêroyê malbatan dormeyê fotografî girewt.

Nika zî berxwedanê înan dest pê keno, şaro kurd qefle bi qefle wayîr vecîno. 

Hîkayeya înan pêronan ju wa, nameyî cîya yê. Mesela eynî ya, tenê qehremanî cîya yê, qehremanîya înan tesîr dana heme salone; kam ke yeno sere de dest pêkeno, hetanî peynîya masa fotografan jo bi jo silam dano û zerrî ra bi hurmet înan yad keno. Masa est a hîrê fotografî, masa est a di fotografî, masa est a çar… 

Masa est a embazê ma yê 

Masa est a cîran ê

Masa est a malbat ê 

Masa est a qicitîya (domantî) ma ya 

Panayir nîyo, veyve nîyo, tazîye ya. 

Tazîye zey suranê Amedî dormeyê ma girewt, xemelna û behsê berxwedanîya înan bî. Dadîyê ku bi serrano aştîye wazenê, nê salonan de ca genê. Dadîyê ku verin de qehremanê xu limitê binê axe sure, yenê verê nê dadîyan de paştî danê înan û xu ra şermayenê ku çîyêk vacê. Çimkî goreyê înan ne zaf sûdê mezela înan est o, çengek hera sure barê înan kewta. Hurmet no yo ke merdim ke wayîrê çî bo zî embazê xu bifikiryo, semedê ey xu mahcup bivîno.  Çar domanî bîyê qehreman, dadîya înan kezeba sotî yena paştî dana ê neweyan. Axx dadîya mi axx barê milê to çiqas giran o. Dadiya ku yew domanê xu vîndî kerd, a bêveng manena verê na dadîye de. 

Salonan hîrê rocî bi no hawayî berdewam kerd, şaro kurd wayîrê qehremananê xu vecîya û zerreyê xu de limitî. Axa înan xilorîkê dadîyan bi kefenê înan verarê dadîyan bî. Peynîya hîrê rocan bi yadkerdiş salone padîyaye. Û pêronan bi ju veng sond werd ke qehremananê welatî xo vîr ra nêkerê. 

Qezeba jo bi 

Heskerdiş bî hezar perçe. Kurdî zilm û zordarî ra dûrî nîyê, xerîb nîyê; hertim şarê kurdî sero zilm bîyo. La her ku şino bi bedelanê giranan hovitî berdewam kena. 

Eke aştîye wazenê, bêrê avil zerreyê nê dadîyan weş bikerê. Ma ra metersê, ma têyna aştîye wazenê. 

Ma ra bitersê, ma merg ra nêtersenê. 

Zey Mîzgîn Ronake nuştişê xu de ard ziwan: 

“Metersê! henî nênê 

Keyf mekerê! anêgeyrenê 

Bitersê! henî nênê 

Keyf bikerê! Anêgeyrenê.”