Tazîye zey suranê Amedî dormeyê ma girewt, xemelna û behsê berxwedanîya înan bî. Dadîyê ku bi serrano aştîye wazenê, nê salonan de ca genê. Dadîyê ku verin de qehremanê xu limitê binê axe sure, yenê verê nê dadîyan de paştî danê înan û xu ra şermayenê ku çîyêk vacê.
Her roje ma bi dejêkê neweyî çimanê xo akenê. No welat de qetlîyam hêriş û zulm her roje xo nîşanê ma dano. Tirkîya bi şerê psîkolojîkî her roje bi ziwanê qirkerdişî polîtîkayanê xo rê dewam kena.
Reqs, dans û govende şarê kurdî rê suc ê. Ma biewnê ku Tirkîya de halê gencan senîn o.
Roje çin a ke meseleya şarê kurdî bê teşqele bixelesîyo. Cuyayîş hertim şarê kurdî rê beno zehmet. Ne ke zehmetîya ti ca verdê û şêre. Na zehmetîye de xeylê çî vecînê orte.
Şarê ma huyayîş xo vîr ra kerdbî. Her çiqas ma rojanê cuyayîşê xo de bihuyê zî la reyna hende huyayîşêko weş çin bî û ma pêrinan xo vîr ra kerdbî.
Veng û rengê cenîya xemine, xêza cenîye na dinya de her tim bîyo hêz, her tim bîyo kelecan û kewto zerrîya ma.