Cihê bîr û berxwedanê

Wêneyên li kêleka hev hatine rêzkirin, qerenfîlên sor.. ne tenê tiştên şînê ne. Ew barîkatên herî bihêz in ku li dijî jibîrkirinê hatine çêkirin, bîranîna şehîdên me û bîranîna vê axê berdewam dikin. Ev qadên sersaxiyê yên kolektîf ên ku îro li gelek nuqteyên cuda tên avakirin, veguherî navendên ku rastî tê parastin û helwesteke kolektîf tê girtin. Berê, malên sersaxiyê pêvajoyên şînê yên takekesî bûn ku êşa kesane dihat parvekirin, serdanên sersaxiyê dihatin qebûlkirin û li pişt deriyên girtî pêk dihatin. Lê belê, îro ev cih bûne cihên bîra civakî û berxwedanê. Wêneyên ku li ser maseyan hatine rêzkirin ne tenê şehîd in, di heman demê de şahidên îradeya kesên ku li dora wan maseyan rûniştine jî ne ku nehêlin xwe ji bîr bikin û edaletê temam bikin.

Rola jinan a damezrîner 

Di van pêvajoyên kolektîf de bêguman jin giraniya bargiraniyê digirin ser milê xwe. Dayik, jin, xwişk û rêheval dema şîna şehîdên xwe digirin, di heman demê de bingeha sereke ya berxwedana vê erdnîgariyê jî pêk tînin. Jin bi awayekî pasîf di malên sersaxiyê de êşê nakişînin; ew wê êşê vediguherînin hêzeke rêxistinkirî, tora hevgirtinê. Ew in yên ku rêberiya bi hezaran mirovên ku tên, di wê girseya mezin de nîzamê diparêzin, tirsa zarokan aram dikin û ya herî girîng jî ew ronahiya çavên hev natemirînin. Hêsirên ku dema dest li wêneyekî dirijin, rêya herî zelal e ku em wê êşê veguherînin berxwedaneke birûmet û bibêjin "em li vir in û em dev jê bernadin".

Ji nava êşê hêzeke rêxistinkirî

Ev xeleka ku di warê sersaxiya kolektîf de ji aliyê jinan ve hatiye avakirin, pira herî bingehîn a veguhastina navbera nifşan e. Di vê pêvajoyê de jin ne tenê ji zarok û xizmên xwe, her wiha ji her kesên ku li vê erdnîgariyê neheqî li wan tê kirin, dibin wijdanê hevpar. Jinan malên şînê ji cihên ku tenê ji bo pêşkêşkirina sersaxiyê bûn, veguherandine navendên îradeyê; yanî cihên ji bo kombûnê, xurtkirina hevgirtinê û sekneke birûmet li hemberî her cure neheqiyê. Helwesta wan a bibiryar û birûmet ne tenê tarîtiya îro ronî dike, di heman demê de bingeha erdnîgariya azad a sibê jî datîne. Ew awira serbilind a ku em di her konê sersaxiyê yê nû de dibînin û di destpêka her wêneyek nû de îradeya berxwedanê, parastina bîrê û pêkanîna vê pêvajoyê wesiyet dike. Ev piştevaniya ku di bin pêşengiya jinan de hatiye hûnandin, delîla herî berbiçav e ku hêvî dikare di kêliyên herî tarî yên êşê de jî şîn bibe.

Her yek ji wan bû stêrkek

Ew êşa kûr a di çavên me de ti carê bi tevahî nayê jêbirin; ji ber ku her yek ji wan di bîra me de wek beşa herî bedew û bêguneh a vê axê veşartî ye. Ji ber ku hin kêmbûn bi demê re naqedin, tenê rê li ber hişmendiyek tûjtir vedikin, rê tune ye ku ew êşa kûr a çavên dayikan sivik bike. Lê niha em dizanin ku ew ji van axan wenda nebûne; her yek ji wan bû stêrkek ku li esman bi cih bû da ku rêyên me yên tarî ronî bike. Ronahiya wan stêrkan, berî her tiştî, di destên wan dayikên fedakar de jiyaneke nû bi dest dixe; dayikên ku êşa zarokên xwe di dilê xwe de hildigirin, lê dîsa jî serî natewînin. 

Ev têkoşîna birûmet  ku li quncikên tarî yên malên şînê dest pê kir û piştre çarenivîsa herêmê guhert herî zêde dispêre destên wan dayikan ku ew bi sebir, îradeya xurt û dilovaniyê hûnandine. Ev xebata ji bo dadwerî û azadiyê, ya ku bi destên dayikan hatiye hûnandin, dê di wan sibehên geş ên ku wê afirandine de, ew ê her û her bijî !