Ava wê tehl e, lê li me xweş helal e

Piştî ku me çend rojan xwe da ber pêlên behra zimanê yekgirtî, me gelek çem û rûbar di ser hev re qulibandin, me dil û hinavên xwe li peyvsaziya kurdî rihet kir, îcar min berê xwe da welatê Serhedê da ku ez hinekî dil û giyanê xwe bi ava hênik sermest bikim.

•
1 deqe xwendin
Ava wê tehl e, lê li me xweş helal e

Belê gelî xwaher û biraderan, îsal min jî lingê xwe li lingê maqûl û malmezinan girt û min berê xwe da ber qeraxê behra delal û zelal. 

Hinekî xwe ragirin gelî maqûl û efendiyan, hema yekser xwe dîn û şêt nekin, ez neçûme ber behra xelkê, min berê xwe daye Behra Wanê anku dilê Kurdistanê. 

Di destpêka meha tîrmehê de piştî ku me çend rojan xwe da ber pêlên behra zimanê yekgirtî, me gelek çem û rûbar di ser hev re qulibandin, me dil û hinavên xwe li peyvsaziya kurdî rihet kir, îcar min berê xwe da welatê Serhedê da ku ez hinekî dil û giyanê xwe bi ava hênik sermest bikim.

 Şêxê Şêxan Şêx Ehmedê Xanî di dîbaceya Şahkara xwe Mem û Zînê de li ser sedema nivîsandina bi kurmancî ev tişt gotine: 

Qelbê me nekir qebûlê hîle

Qet bo xerezê nebû wesîle

Dîn çû, neket bi dest me dînar

Paşê ji neçarî bûyne seffar

Sifrê xwe yê xef me aşkera kir

Qirtasiye bû, me lê dua kir

Da’wet geriya bi sidq îcabet

Bû wasîteyê qezayê hacet

Ev pûli eger çi bêbuha ne

Yekrû ne û saf û bêbuha ne

Bê hîle û xurde û temam in

Meqbûlê miamela ewam in

Kurmancî ye sifr e, bê guman e

Zêr nîn e bibên “spîde man e”

Sifrê me yê sor e aşîkar e

Zîv nîn e bibên ku “kêm eyar e”

Neqdê me mebêje, “kêm eyar e”

Bê sîkkeyê şahê şehrewa ye

Dema ku ez û ava Behra Wanê bûn yek ceste, hingî ev malikên Xanî Baba ji dev min ji xweber herikîn, pê re jî rondik û hêstir ji çavên min hatin, bi hêviya ku ava behra me jî wekî behrên xelkê bi hêstirên çavên min şor bibe. Piştî min hêviya xwe ji şorbûna ava me ya tehl biriya, ev malik yekser ji devê min derketin:

Heçî hinekî ava wê tehl e 

Malê me ye, li me xweş helal e!

Heke Xwedê da me aqil û hiş û quwwet

Hingî ava me dibe şîr û şekir, cih û war jî dibe cennet

Em ji Xwedayê xwe bi hêvî ne 

Em ne mişk û mar û rovî ne

Belkî em kenarî û gelekî kovî ne

Lê em ewende nezan û hovî ne

Me danî hîmê şar û şaristanî

Bes e ev qas zilm û karistanî

Em jî dixwazin bijîn bi azadî û dostanî

Hinek jî birinca bi goşt û li ber jî dew û bostanî

Hûn jî bibêjin, amîn! Gelî xwaher û biraderan.