Şala vîndîbîyayîye

Rojan ra yew roje bî. Na roje de ne aşme ne zî tîje asayêne. Asmên erdî ra nêasayêne, awa çirre peysaybî. Ristimê daran kewtî teber, tofan erdî ra berz bibi seke hewr amebi war, çim çiman nêvînayêne. 

Mîyanê koyan û daran de qefleyêkê merdiman vazdayêne. Bi kom û kulfet bi bermayîş bi ters vazdayêne. Tekê linganê înan de solî çinî bî, cilê înan serê înan de perpaletye bîyî, porê înan têmîyankerde bi. Nêzanayêne se ra şîrî la tena vazdayêne, hemîne tena bi qewetê xo vazdayêne. Zanayêne ke vindê mirenî. No qefle derûdorê xo ra ewnîya. Zereyê înan de cinî, camêrd, kal û pîr, doman û putî heme est bîyî. Qefle verê çimêkê awe de vindert. Nameyê na çirre, çirra Îsagî bî. Na çirre zaf namdar bî, awa ey her roje her saete de serdin bî. Kam resayêne ci yew çilke bişimitêne bîyêne ganî. Hertim pelpelikî zerqetî fekê ey de bîyî. Ganî Her kes merdim û ganîyê bînî dore bi dore awe bişimî eke no qayde bixeripîyayêne zerqet û pelpelikî kewtêne fekê çirre, awe peysayêne. 

Çimê ci nê rojan bibî sûr

Qefle bi hawar xo resna çirra Îsagî. Qirrika înan têşanîye ver zip ûziwa bîybî. Çend awe şimitêne waştêne hîna zaf bişimî. Badê cû reng ame rîyê înan û xo ameyî. Bi awa serdine destê xo û çimê xo şitî. Hemîne xo eştî verê kerraya çirra Îsagî û roniştî boya xo veradayî. Tayê zî piştîya xo da daran û arisîyayî. Yew kokim werişt û vat: ‘hende bes o, xelisîyayîşê şima vazdayîşê şima de yo, bes o werzê’. Vengê bermayîşê putan kewt zereyê qefleyî. Qefleyî ra yew vengê camêrdî berz bi û vat: “Gewrê gedeyanê xo verade, gedeyanê xo verade, no veng tîya ra pey ma rê merg ano”, Emrê Gewrê 25 serre bî. Çimê aye zergûn bîy sey pelê daran. Fekê aye hîçalek bi sey mîlçikan. Porê aye hende derg bi sey ristimê daran. Çimê ci nê rojan de bibî sûr renginîya xo vîndî kerdebî. Hişê aye sereyê aye de nêbibi. Gedeyêkê aye fîstanê maya xo girewtbi. Gedeyêk verike de bi, yew piştîya aye de bi, yew zî pîzeyê aye de bi. Gedeyî hende bermayêne nêeşkayêne nê bermayîşî ra çimanê xo akerî. Gewrê çijeyê xo senî eşt fekê puta xo, bermayîşê pute vindert. Semedê gedeyê bînî zî pistanê xo ra nan vet da destê ey. La deja pîzeyê aye zî est bî. 

Dejê pîzeyê xo ra nêkewtêne ver. Aqilê aye de tena domananê xo xelisnayîş est bi. Vengê domanan birîya. Gewrê nefesêko rehet girewt. Zerrîya xo ra nalaye. Vat: “Homa, Homa nê qîyametî ra ma bixelisne, domanê mi domanê to yî. To gonî da ma, to ruh da ma, wa ma pê destê to bimirî. Merg wa qulanê to ra nêro. Nê qulanê to aqilê xo vîndî kerdo. Şewa bîne ma têhet de şamîya xo werde nika zî ê wazenî ma bikerî şamîya xo. Homa Homa aqilê înan bîyare sereyê înan.”

Dejê pîzeyê aye zaf est bi

Gewrê senî çimê xo qefilnayî qefleyî ra merdimêk qîra aye ra û vat: “Gewrê ma rê merg meyare, domanê xo ca verade û vazde”. Qefle nêvindet û pêro vazdayî. Gewrê ewnîyaye Asmênî ra. Asmên de yew qertal dî. Gewrê senî qertal dî recifîyaye. Qertal serê qefleyî ra ameyêne û şîyêne. Qertal hende pîl bi vernîya rojî girewtêne. Domanîya xo de zanayêne eke merdim qertal bivîno çîyêde xeyrên nîyo. Hende tersaye tu qirrika aye ra nêşîyêne war. Her di domanê xo girewtî verika xo a zî vazdaye. Dejê pîzeyê aye zaf est bi. Nêeşkayêne xo biresna qefle. Çokanê xo ser kewt. Domanê xo girewtî verika xo û dusna xo ra. Badê cû  xo qîyameyî ra lîr kerd û xo resna înan. Yew kerraya pîle dîye û piştîya xo daye kerra ser. Puta xo lewe pana û domanê xo yo bîn zî sereyê ey girewt binê çengê xo. Vengê aye nêvejîyayêne, lewê aye bîyî sey kerra. Hesirê çimanê aye bîy ziwa. 

Şutike mîyaneyê xo ra vet domanê xo yewbînan ra girê dayî. Hîrê tenî binê kerra de ca nêgirewtêne. Seba aye ra domananê xo binê a kerra de verada û şîye cor. Durî ra qefleyêko bîn ameyêne. Hûmara înan zaf bî. Destê înan de darey, kardî,  şimşêr,  est bî. Sey vergan asayênebî. Qîrayîşê înan ra gilêza înan ameyêne war. Gewrê zanayêne no qefle qefleyê înan nîyo. Ewnîyaye war ewnîyaye domananê xo ra. Domanê aye rakewte bîy, zerrîya xo ra dua kerde vat: “Homa Homa ma xo vîr ra meke, ma xo vîr ra meke” Qefle verê domanan ra şi domanî nêdî. No qefle ra sade veng ameyêne “Kafiran bikişî, kafiran bikişî, cenet yeno, cenet yeno’ Sey vergî dorûverê xo ra ewnayêne. Her di destê înan de kendir û kardî est bîy. Kardîyan dayêne yewbînan dayêne erdî ro û peyê yewbînan ra şîyêne. Vernîya înan de yew camêrdêko pîl est bi. Serê ey de fîstano derg û sereyê ey de kilawe est bî. Înan ra vat: ‘Mevindê binê kerrayan ra biewnî. Ez zana ke kafirî xo nimnenî. Yew kerra zî meveradê. Hadê vila bibî cenet şima rê heta sîya şima nêzdî yo. Sîya şima heta peynîya şima nekewo şima gere kafiran bivînî. Eger versîya şima peynîya şima ra kewt şima nêşinî cenet, şima û qederê xo tena yî.’ Qefle yewbînan ra cêra bi. Aqilê înan serê înan de nêbi. Aqilê înan de tena çiyêk est bi. O zî kiştişê kafiran bi. Seba vergan fekê înan ra gilêza înan ameyêne war. Vazdenî xo resnenî binê dare û binê kerrayan la çîyêk nêdîyêne û hîna har bîyêne. 

Ma goreyê aye pare kenî

Domanê Gewrê a hele de xo aqilîyayê û vengê bermayîşê înan ame. Senî vengê domanan bi zêde, qefleyê vergan xo qelibna hetê vengî ser. Qefleyê vergan domanî girewtî mîyanê xo. O va “Mi dî,  mi dî.” domanan ser da pêro. Serekê qefleyî ame înan ver. Ewnîya domanan ra. Senî put dî û fekê pute de şitê ci hema ziwa nêbîybi. Zanayêne ke dayîka înan zî tîya ra nêzdî ya. Desto ke tede şimşêr est o berz kerd û qefleyî ra vat: “Eger şima dayîka nê domanan bivînî şima domanan zî heq kenî. Eger şima nêvînî, nê domanan ma benî dewe, ma qadî ra persenî, O vajo ney para kamî û ma goreyê aye pare kenî.”

Qefleyî ra yew merdim vengê xo berz kerd û vat: “Nê domanî qij î, sucê înan çinî yo, ma eleqeyê înan mekerî. Gedeyî çi zanî musluman o yan zî kafir o. Merdimêkê binî zî vat“rast o”, “Çi sucê domanan est î, dayîka înan, babîyê înan kafir î‘ uca ra reîsê înan vengê xo berz kerd û vat “Şima rast vanî, domanî nêzanî musluman î yan zî kafir î la dayîka înan pîyê înan kafir î, sucê domanan nîyo sucê pîyê înan o. Seba aye ra no gune yê ma nîyo yê înan o. Ma semedê çira guneyê înan bigîrî xo ser” .

Na qale ser o qefle çîyêk nêvat. Na qale kewt aqilê qefleyî. Hewna kardîya xo û kendirê xo da wera û bi qîrayîş vat: “Yê min î’ û vat ‘Yê min î” domanan ser da pêro. Serekê qefleyî hewna kewt mîyanê înan û vat: “No doman heqê şima yo. La gerek şima maya nê domanan zî bivînî. Maya înan şima bivînî şima heme şinî cenet.”

Erd lerzayêne

Qefle dorûverê xo de vazda. Ereqê înan fekê înan ra heta linganê înan ameyêne war. Qefle kardîyanê xo dayêne war dayêne erdî ro. Na hele de înan ser qertal ameyêne şîyêne. Yew merdimî vat: “No qertal bîlasebeb ma dima nîyo. No qertal homa ma rê şirawit o. Şamîya ey, cenetê ma yew o. Ma xo bidî dûrî eger qertal şi ça, ma bizanî uca de kesêk est o. Eger xo eşt domanan ser helbet maya domanan cayê xo ra biveja.” Na qale kewt sereyê înan çimê înan abî, goşê înan derg bî, fekê înan ra gilêza înan ameye war. Uca ra pey qefleyî ra veng berz bi û yew vat ‘Yê mi panc, yê mi şeş, yê mi hewt’. Hende qîrayîşê înan kewtêne yewbînan û erd lerzayêne. 

Gewre dûrî ra her çî goşdarî kerdêne û temaşe kerdêne. Zerrîya Gewrê vêşayêne, zerrîya xo de qîrayîşê xo nalayêne la fekê xo de temernayêne. No hal mergê aye ra zêde bi. Nêzanayêne se bikera. Waştêne ke mergê xo bivînayêne nê halî nêvînayêne. Waştişê aye tena domanê xo senî bixelisna. Qefleyî, domanî girewtî berdî kerrayêk ser nayî ro. Uca ra pey qîrayîşê qertalî goşê înan kerd kerr. Qertal dorûverê domanan de şîyêne û ameyêne. Tay mend xo biresno û bi penceyê xo domanan bigîro dûrî ra kerrayêk ame gina qertalî ro û qertal kewt erd. 

Gewrê xo kaşî ra seracêr kerd. Qefleyî senî a dîye û zure ra û vat: “Cenet ame, cenet ame” . Gewrê vat: “Homayî ra bitersî. Qey Elleh dest medî gedeyanê mi, ez bena musluman,” 

Qefle ewna serekî ra û vat: “Reîs ti vanî se, na cinî vana ez bena musluman, ma eşkenî hewna çîyêk bikerî” . 

Serekî vat: “Ma nika nêeşkenî çîyêk vajî, şima na cinî biresnî mi, ez do aye musluman bikera.’ Merdimêkê bînî vat: “Na cinî digan a ma gerek dest nêerzî aye.’ Yewna merdimî vat: “Eger digan a, kena di kafirî. Ma rê no hîna baş o” 

Çiman ra vîndî bîye

Serekî vat: “Mi nêzanayêne digan a eger wina ya heqê şima hemin o.” Gewrê ziwanê înan ra fehm kerdêne zanayêne aye kişenî. Uca ra vinerte destê xo da sêneyê xo rê vat: ‘Ma taştere yî şima şamî yî’, destê xo asmênî ra berz kerd û vat: “Homa Homa ez qurbanê to bena, no cehenem  senî sewna rê cenet ano. Qulê to semedê to ma kişenî. Ma bêwayîr î wayîrê ma pîlê ma ti yî.  Heqê ma kesê rê meverade. Bêwayîrîya ma wayîrîya kesanê bînan bikerî.” Badê cû xo kaşî ra lîr kerd û xo eşt çem. Çiman ra vîndî bîye Leçega Gewrê serê kerra de mend.