Li paş deriyan jinên ku ji jana bedena xwe û anîna zarokan şev û rojên xwe bi girî derbas dikin hene. Gihîştiye wê astê ku hevjîn hevjîna xwe nabe nexweşxaneyê heta ku rewşa wê giran nebe û negihîje asta ketinê.
Kî gotiye ku jin bê mêr nikare bijî? Di civaka me ya îro de piraniya jinan û yên têgihiştine heqîqeta xwe dizanin ku jiyan bê mêr û zewacê didome. Di vê jiyanê de zewac ne bingeha her tiştî ye, carinan serbixwebûyîn bingeha herî saxlem a jinan e.
Tirkiye ava çemê Firatê wekî çekê bi kar tîne li dijî Sûriye û Iraqê. Xaka Sûriyeyê ku demên berê ji ber bêaviyê zuha bû, niha jî ji ber lehiya çemê Firatê di bin avê de ye. Karesata tê jiyîn ya herî mezin a 30 salên dawî ye. Ev yek xetereyek mezin e ji bo ewlehiya Sûriyeyê.
Cîhan di dehsalên dawî de şahidiya şoreşek dîjîtal a mezin kiriye. Ev diyarde bandorê zêdetir li jinan dike û xeteriyên mezintir bi xwe re diafirîne.
Tundiya aborî cureyeke tundûtûjiyê ya nûjen û tevlihev e.
Mixabin di civaka me de, jin an jî xort beriya 18 saliya xwe tên zewicandin. Lê zewaceke ji neçarî ye! Malbat, bi hişmendiya ‘bila zû biçin ser nisîbê xwe’, zarokên xwe bi biçûkanî dizewicînin.
Di demeke ku li her derê cîhanê şer û kirîzên ewlehî, aborî û siyasî rû didin û gur dibin, kuştin bûye mîna rijandina dilopên avê. Lê hêj jî zarok tên dunyayê.
Berî her tiştî kuştina jinekê bi qasî kuştina gerdûnekê ye. Wekî şûrekî ku li exlaqê civakê dikeve ye.
Sûriyeya pir mezhebî û neteweyî bi êrîşên mezhebî yên qirkirinê re rû bi rû ye.
Mezheba elewî piştî suniyan duyemîn koma herî mezin a Sûriyeyê ye û doktrîna wê jî ji mezheba şîe hatiye girtin.
Bîra ku bi derziyê hat kolan, îro veguherî çemekî ku ne tenê gelê kurd û Kurdistanê lê belê Rojhilata Navîn û giştî cîhanê jê vedixwine.
Li wir, li Bendava Tişrînê berxwedaneke wiha di serdemeke wiha girîng ku Rojhilata Navîn di nav kelandinekê de tê meşandin ku gihiştiye xeleka xwe ya dawî de yan ew ê wekî kurd bimînin an jî nemînin.
13 sal ji bo azadî, demokrasî, edalet, wekhevî û hebûnê li Rojava têkoşîneke demdirêj tê meşandin, xwîna bi deh hezaran keç û xortan tê rijandin û şer tê kirin.
Rojava bi siûd bû ku di hembêza xwe de du rojnamegerên ku îro li cîhanê bi şehadeta xwe deng vedane hewand û jê re dergûşî kir. Cîhan û Nazim rojnameger bûn, parêzvanên dozê û heqîqetê bûn.
Li Sûriyeyê bûyer pir bi lez rû didin, çeteyên Heyet Tehrîr El-Şam (HTŞ) ji 27ê mijdarê ve dest bi êrîşan kirin.
Li dijî dîroka dayiksalar û şoreşa neolotîkê ya yekemîn ku tovê xwe li ser axa pîroz reşandiye, dayikên xwedawend afirandiye û cîhan bi hezkirin û binirx mezin kiriye, îro şerek pergalî û piralî ji...
Kurdistan îro di nav agirê şoreş û serhildanan de ye; bi pirçandî, pirzimanî, pirnetewe û piretnîkên xwe li ser vê erdîngariyê ye.
Şoreş baraneke bîrdoziyê ye, avakirina zemînê rabûna bi şoreşekê divê xwe bide ezmûnên berê yên ku di nava dîrokê de pêk hatine û şaşitiyên heyî li ber çavan derbas bike.
Rêya me rêyeke dirêj e, rêyeke tijî stirî, kevir û gur in û dibe em bi bahoz û tofanan re jî rû bi rû werin, lê divê em bizanibin çima me ev rê ji xwe re hilbijart, em dixwazin çi bikin û bighêjin...
Bi Jin Jiyan Azadî re felsefeyeke nû derbasî jiyana jinan dibe.
Gelê ermen cêwiyên gelê kurd in, her du gel û bi dehan gelên din di sedsalên borî û şerê cîhanê yê yekemîn û duyemîn de, di qirkirinan re derbas bûn.
Bi baweriya ku jin dikare rê li ber vejîneke rewşenbîrî û civakî, hunerî, aborî, diplomasî û ekolojî veke, Şoreşa 19’ê Tîrmehê bi felsefeya “Jin Jiyan Azadî” li bajarê ku yekemîn car Mandêlayê...
Di serdema nû ya sedsala 21’emîn de û bi taybet piştî çirûskên Şoreşa 19’ê Tîrmehê li Rojava belav bûn, jin êdî dest bi avakirina pergaleke xwe ya aborî ya xweser kirin.
Şoreş dest pê kir, gel û jinan qîr kirin û gotin azadî! Azadî xwestin, dijminê wan zêde bûn.