
Bîr, biyanîbûn û Odysseus
Odysseus û şervanên xwe wê şevê li welatê “Phaiak”ê bûne mêvanên mîr Alkinoon û keybanû Arete. Civata wan xweş geriyaye, şîva wan xweş e, kêfa wan li cî ye.

Odysseus û şervanên xwe wê şevê li welatê “Phaiak”ê bûne mêvanên mîr Alkinoon û keybanû Arete. Civata wan xweş geriyaye, şîva wan xweş e, kêfa wan li cî ye.
Ji bo azadiya Kurdistanê welatên kapîtalîst an jî sosyalîst kî piştgiriyê bide kurdan ev hêja ye.

Li Ewropayê kurd ji perwerdehiyê bêtir guh didin xwepêşandêriyê. Bê xwepêşandan nabe helbet. Hêrsa gel girîng e. Gava neheqî û bêdadî hebin divê kurd derkevin kuçe û kolanan û mafê xwe biparêzin.

Di navbera şervanekî azadiyê û serbazekî de ferqin hene.

Di dema bindestiyê de nivîskarekî kurd çiqasî pirtûkên hêja û serkeftî binivîsîne jî nagihêje heqê xwe; ji ber ku pişta wî kul e, ji ber ku pergal û hêza wî ya dewletî tune ye.

Peyva “helbest”ê di salên 1990î de di nav rewşenbîrî û civaka kurdan de pêş ket. Ev peyv ewqasî pêş ket ku gelek dê û bavan navên keçikên xwe kirin “Helbest”.

Di civaka kurdan de partiyên siyasî xwe ji çand û neteweyê girîngtir dihesibînin. Li gorî wan, divê milet ji bo partiyê be, ne partî ji bo milet.

Ziya Gökalp kirmancekî (zazayekî) ji bajarê Amedê ye; kurdek e û kurdek bûye avakarê fikra nijadperestiya tirkîtiyê.

Nûnertî li ser wekheviyê ava dibe, ne li ser cudahiyê. Nûnertî rûyê mirov e, serê mirov e, ango hest û ramanên mirov e. Gava mirov dibe nûnerê girseyekê, dibe rû û serê wê girseyê.
Nebaşî ya jî xerabî ne bi tenê karê mirovên kirêt û erjeng e, mirovên jirêzê jî dikarin bibin sedema xerabiyên gelekî mezin. Bêdengî û sersariya mirovan şeytanê herî mezin e, dehbeyê herî mirovxwir e.

Dojeha mirov ji bihuşta xelkê xweştir e. Ji dêvla mirov bi bihuşta xelkê serî li xwe mezin bike, bi agirê xwe serbilind be baştir û esîltir e.
Divê em heqê wî nexwin Marx ekonomîstekî baş û serkeftî ye, bi taybetî jî teoriya wî ya “fetîşîzma metayan” teoriyeke pêşketî ye. Lê belê çewtiya me kurdan tam jî ji vir diqewime.

Di civaka kurdan de zarava, ol, mezheb, bîr û bawerî pir in: êzidî, elewî, sunî-misilman, kakeyî, şiî, cihû, kurmanc, loran, kirmanc (zaza), soran…

- Mamostê kurdan kî ye?