Roja 4’ê nîsanê li Lozana Swîsreyê hevalekî me diçe hevdîtineke xwe, asîstan û axêver bi rêya wergêr jê dipirsin bê rewşa wî ya dawî çawa ye. Ew jî bersiva “Gelekî baş im!” dide wan.
7’ê Gulana 2002’yan li Qoserê saet ber bi şevê ve bi talîmata Walîyê Mêrdînê operasyonek li ser sê malan hate kirin. Di wê operasyonê de yazdeh mamoste û endezyarek hatin desteserkirin.
“Ger hewce bike mirovên bindest dikarin tawîzan ji serdestan werbigirin, lê bi ti awayî bi wan re nakevin nava pêwendiyên lihevkirinê.”*
Pergalên ku li cîhanê bi demokrasiyê ve têne birêvebirin, li ser asasê xapandina gel xwe heyî dikin. Di vî warî de tecrubeya Sokrates diyarker e.
Li bajarê Lozana Swîsreyê bi minasebeta 100 saliya Peymana Lozanê ji salekê û vir ve ye kurdan bi navê Komîteya Amadekarî ya Bîranîna 100 Saliya Peymana Lozanê ava kirine û ji bo sala 2023’yan...
Peymana Lozanê ya ku di sala 1923’yan de li Swîsreyê di navbera Dewleta Tirkiyeyê û hin welatên Ewropayê de hate îmzekirin, va ye 100 sal li dû xwe hiştiye.
Bertolt Brecht gotiye, “Nivîskar nikarin bi qasî biryara destpêkirina şeran a hikumetan bi lez binivîsin, ji ber ku karê nivîsandinê bi fikirandinê pêk tê.
“Welatekî ku bi rastî dixwaze bersivan bide pirsên dîrokê û dixwaze bajar û mêjiyê gelê xwe bi pêş ve bixe, divê xwedî partiyeke rastîn be. Partî, ne amûreke nava lepên hikumetê ye.
Mirov di nava jiyanê de dixwaze tevgerên xwe yan jî tevgerên kesên hemberî xwe ji bo başiyê biguherîne. Ji bo vê jî hewcedarî bi guherandina şertên derdorê hene.
Perwerdekarê bi navê Phillip Mountrose ji 40 salan zêdetir e ku ji bo zarokên di her temenî de karê perwerdehiyê dike.
Gotineke pêşiyên Japonan heye, dibêjin, “Pêdiviya zarokan ne ji şîretan, ji kiryaran heye.
Di dîroka kurdan de behsa 29 serhildanên mezin û giştî têne kirin ku di wextê xwe de ew li dijî dagirkeran pêk hatine.
Endamên ji dagirkerên kurdan ên weke ereb, faris û tirk ku ji ber pergal û tevliheviya welatên xwe yên weke Tirkiye, Îran, Sûriye û Îraqê mecbûr mane welatê xwe biterikînin û li welatên Ewropayê weke...
Ger mebest welat be, divê mirov kerbîç bi kerbîç qorên dîwarê mala xwe ya xerakirî lêbike. Ji ber ku her kerbîçek dibe asasê bingehîn ê avadaniya neteweyî û ji zarokên neteweyê re mîratekê dihêle.
Em di sal û zemanên 2002 û 2022’yan re bihurîn. Li dû her pileya zemên me bidevên vekirî û bi çavên şaşwazî li jiyan û cîhanê bi xweziyan nihêrî. Erdhej çêbûn li ser rûzemînê.
Gorbihuşt Qazî Muhemmed gotiye, “Xwendin û zanist û pileya zanyariya xwe bi pêş ve bibin, ji bo dijmin kêmtir we bixapîne.”
Sûret giş rabirdûyekê vedibêjin, ji ber ku mirov dizane ew demeke berî niha hatine girtin (kişandin) û ew demvebêj in, ew xwedîçîrok in.
Ger em gotina xwe ya dawî di serî de bibêjin, armanca me ya sereke ji vê nivîsê dê hê zûtir were fêmkirin: Heta ku hestiyên rêber û pêşengên kurdan dernekevin ser rûyê erdê, lihevhatin û lihevkirina...
Ger em ê jiyînên li nava “sînorên Tirkiye”ya fermî bi rêbazeke Sokratesî veçirînin, rastî û xwariyên di nava ramyariya çêkirî de bi awayekî diyalektîkî ji hev derxînin, em ê bi temaşekirina li mirêka...
Gotineke Voltaire heye, dibêje, “Min biryar daye ku êdî ez ê bextewar bibim, ev ji bo tenduristiya min baştir e.”
Dema behsa wêjeya neteweyî ya welat û neteweyan dibe, yekser Shakespearê ingilîzî, Molierê fransî, Danteyê îtalyanî, Sadiyê farisî û Goetheyê almanî têne bîra mirov.
Château-Thierry, bajarokekî biçûk ê bi ser bajarê Aisne yê li herêma Hauts-de-France ya welatê Fransayê ye.
Nijadperestî, baweriyek e ku hin komên mirovan li gora xuyangên xwe yên dîtbarî û nijada xwe, li gora mirovên dîtir xwe mezin, ciyawaz û taybet dihesibînin.
Hunermendê Îtalî Salvatore Garau peykerekî nexuyayî yê di warê fizîkî de bê-hebûnî yê ku ne di warê çapê û ne jî di warê dîjîtalî de temsîla wê tune, afirand.