Roj hiltê ji bo mirovahiyê. Tîna wê dide erdê. Pîrozî ji erdê hildikişe heta esman. Gerdûn ava dibe û wê rojê Tawisê Melek dixuliqe ser rûyê êrdê. Careke din pîrozî dikeve cîhanê. Çarşema Serê Nîsanê, îsal careke din bi coşeke mezin hat pîrozkirin. Di vê roja pîroz de li tevahiya cîhanê êzidî li hev kom bûn û bûn parçeyekî vê cejnê.
Berî niha bi 38 salan… Li gorî daneyên fermî zêdetirî 5 hezar zarok, jin, zilam, kal û pîr bi çekên kîmyewî yên dîktaroriya Saddam Huseyîn hatin kuştin. Bi dehhezaran kes seqet man, bi hezaran kes jî ji ber vê bûyerê ketin rêyên koçberiyê. Di ser vê jenosîda li dijî kurdan re 38 sal debas bûn. Helepçe hê jî birîndar e.
Tevgêra Azadiyê gavên xwe yên dawî avêtin. Li ser daxwaza Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan biryara xwevekişîna ji Tirkiyeyê ji raya giştî ragihand. Biryarê li cîhanê gelek deng veda.
Li navçeya Hezo ya Batmanê, li gundê Çaxanê xwêya zinaran a xwezayî derdikeve ji binê erdê. Ava şor a ji quntarên çiyê ji bîran derdikeve dibe xwê.
Mirov dema li Kurdistanê digere gelek cih û warên balkêş dibîne. Em dizanin ku gelek deverên ku nehatine keşifkirin hene. Divê mirov bigere û bibîne ji bo nasînê. Her wiha divê mirov lêkolîn bike.
Ew çiyayên bilind, çiyayên asê, çiyayên bi heybet… We çend mirovahî parast, hun ji çend şaristaniyan re bûne mazovan û ji çend dilan re bûne mêvan, we çiqas keç û xortên bedew di hembêza xwe de...
Huseyîn Denîz zana bû, mamoste bû, nivîskar û rojnameger bû. Wî dew û doza mafên gelê kurd dikir. Ew rêwiyê rêya heqîqetê bû. Lê xwînrij û zalim li ser kar bûn.
Piştî salên bi êş û jan derbasbûn, pêwist e mirov birînan sax bike. Axa welêt ji bo birîn saxkirinê derman e. Van çiya û zinaran gelek tişt dîtin û ji dîrokê re hiştin.
Me 19ê Tîrmehê ango salvegera Şoreşa Rojava li dû xwe hişt. Dîrokeke ku bi xwînê hatî nivîsandin, şoreşek bêhempa. Sala 2012an dema vê şoreşê dest pê kir kesî texmîn nedikir ku bigihîje vê astê.
Pir tê nîqaşkirin, gelek kes gotin li ser dibêje, li her derdorê mijara sereke ye. Lê hê jî di hiş û mêjî de nezelaliyek heye. Vê pirsê jî em bikin; Gelo em ji pêvajoyê çi fêm dikin?
Dem, azar û bêzar e. Carinan dibe zahmetiyek û jiyan kul dike. Kula demê li hev kom dibe û wek tofan û bagerê her tiştî dide ber xwe. Divê pêşî lê bê girtin.
“Kurdistan mêtingeh e!”
Lê tu çima wisa stu xwarî?
Hevdîtina Hayeta Îmraliyê û Erdogan pêk hat. Di hevdîtinê de gelek mijarên girîng hatin axaftin. Di rojên pêş de wê ev baştir xûya bikin.
Kurd careke din bi Newroza 2025an a dîrokî re dikevin qonaxeke nû. Piştî ku Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan "Banga Aştî û Civaka Demokratîk" kir, hemû çav li ser Kurdistan û Kurdan in.
Belê zivistan bar kir û çû demsala biharê destpêkir. Wekî her demsalan bihar jî bi xweşikbûnên xwe taybetmendî û dewlemendiyên nû ji jiyanê re anî.
Di demên dawî de gelê me dîsa di demên zor re derbas dibin.
Û dîsa ger tarîtî serdestiyê li ronahiyê bike, wê gavê pênûsek bi hibra xwe diqelişîne perdeya tarîtiyê. Nivîsek dibe weke çeka herî giranbiha, pirtûk dibe tirs û xof di dilê xêrnexwazan de.
Divê rêyek hebe ji bo vegotina jiyana tije
Bi destpêkirina îlonê demsal dibe payîz. Derveyî jiyanê roj û germ, hinava mirovahiyê îlon û payîz. Îlonê bar kir û çû, cotmeh di nav dilan de derbas bû.
Ev çend roj in ji bo rojnamegeran jiyan dîsa bi awayekî zehmet derbas dibe. Di nava çend rojan de gelek rojnameger hatin binçavkirin, an jî rastî êrîşa hêzên dewletê hatin.
Dema em behsa bajarê Wanê dikin helbet dîroka wê ya kevnar, xwezaya wê ya bedew, behra navdar yê hêşîn, çanda wê ya qedîm û demografiya wê ya kozmopolit tê bîra mirov.
Helbet jiyan bi xweza û şarên bedew xweşe. Şarên bedew bi dîroka kevnar wateya xwe bi nirx dike. Nirxên giranbûha bi şaristaniyê dixemile û dibe jîngeh ji bo mirovahiyê.
Em baş dizanin; lêgerîna heqîqetê ne hêsan e ji bo zarokên agir û rojê. Ji ber ku gelek zilm û zordarî li pêşiya wan e. Lê ew vê rêyê wek rêyek pîroz dibinin.