
Êdî çi maye ku Kurd bikin ku weke xwe bêne dîtin?
Divê Kurd weke hêzeke mezin a ku di 20 salên bihûrî de guherandinên mezin di qada siyasî-civakî ya Rojhilata Navîn de çêkirine bêne dîtin.

Divê Kurd weke hêzeke mezin a ku di 20 salên bihûrî de guherandinên mezin di qada siyasî-civakî ya Rojhilata Navîn de çêkirine bêne dîtin.

Salên dirêje ku MHP di kuştin û terorkirina azadîxwazên Kurd de hemû cûrên hevkariyê dane hêzên tarî.

Li Kurdistana mezin kurdan gelek caran tevkujî dîtine û têda jiyane.

Dewletên dagirker li gor stratejiya partiyên siyasî li Kurdistanê odeyên fikrî vedikin û karê xwe dikin.

Di 20 salên bihûrî de şerekî giran li dijî doza kurdan a çar parçeyî derbasî rewşeke nû û pêvajoyeke dîrokî bûye. Di van 20 salan de destkeftiyên kurdan jî kêm nebûne.

Li Başûrê Kurdistanê şerekî dijwar heye. Artêşa tirk her roj hêza leşkerî li Duhok û Amediyê bi cih dike. Balafirên şer her roj li hemêbê bombeyan dibarîn.

Siyasetmedar û akademîsyen Dr. Kamûran Berwarî der barê rewşa civakî, aborî û siyasî ya başûrê Kurdistanê nirxandin kir. Dr.

Êrîşên li dijî ragihandina azad ên li bakurê Kurdistanê, Tirkiyeyê û stdyoyên Stêrk Tv û Medya Haberê di dilê Ewropayê de pêk hatin, wek rûreşiyeke ku di vê sedsalê de rûyê reş ê dîktatoran reştir...
Daxwaza Qazî ya herî dawiyê di bin werîsê sêdarê de ji hemû kurdan re ev e: “Ji çend rojên jiyana bêqîmet a vê dinê re xwe nefiroşin dijmin. Çimkî dijmin qet cihê baweriyê nîne.”

Di 20-30 salên borî de ji hêlekê ve kurd li çar welatên cîran hêza herî mezin a veguherîn û guherandinên bingehîn bûne, ji hêla din ve jî mixabin di nava xwe de hevgirtî nebûne.

Sêşemê piştî nîvro, Amerîka hejmareke zêde ji karmendên balyozxaneya xwe ya li bajarê Bexdayê derxistin. Belkî ew ber bi Kurdistanê anîne, lê carê cih nediyare û girîng jî terkandina wan.

Rojhilatê Kurdistanê êdî bi leşkeşiyên vê dawiyê re weke qirargeheke leşkerî lê hatiye.

Ew peyman di 24’ê Tîrmeha 1923’yan de weke kûdeta yan jî derbeyekê li dijî peymana Sevrê bû û bi taybetî sê biryarên 62, 63 û 64’an hatin îmzakirin.

Kurd weke neteweyeke azadîxwaz ji dîroka xwe hez dikin.
Li gor raporta herî dawiyê ya Rêxistina Mafê Mirovan a Îranê ji destpêka şoreşa gelên Îranê heya niha 458 kes hatine şehîdkirin ku 63 kes ji wan zarok in.
Herî kêm di 10 salên borî de Kurdistan weke navendeke girîng a serhildanên siyasî bûye qada gûherandin-vegûherandinên dîrokî.

Xweştirîn bûyera ku tim balê dikişîne ser xwe ew e ku mirov berdewam ji bo jiyanê di halê lêgerîneke bêdawî de ne.

Ger hunermend Yilmaz Guney, kesê ku li dijî netewperestiyê bi awayên cur bi cur şerê faşîzimê kir, sax bûya, gelo yê li ser mirina Fatma Girik çi bigotaya?

Ji 1639’an û şûnde dema ku peymana Qesrî-Şirîn di navbera împeratoriya Sefewî û Osmanî de hate îmzekirin heya roja îro; parvekirin, kuştin, şer, talan û xwînrijandina dagirkeran li ser axa Kurdistanê...

Hinek bîranîn û gotinên mamoste Aram Tîgran...

Îro li Îranê 13'emîn dewreya hilbijartina serokkomariyê li 31 wilayetên Îranê birêve diçe. Heya niha di 12 dewrên bihûrî da kesên jêr bûne bûne serokkomar:

Dengê wî qet ji bîra min naçe: "Yêrîvan xeber dide…". Dilê wî tije kerem û dengê wî nêçîrvanê hestên germ bû. Şahidekî zindî yê dîroka 50 salên derbasbûyî bû mamoste Kerem.

Pêşewa Qazî Mihemed:" Hûn dizanin ku ji bo standina mafên kurdan ez bi şev û rojan ranewestame, vê kedê jî bi serbilindiya xwe dizanim, heya rojeke min di vê cîhanê de mabe dest ji fîdakariyê...