
Çûyîn
Beriya hilbijartinê peyvek bi talûke belav dibû: “Ger îcar jî Erdogan bi ser keve; ez ê biçim Ewropayê”. Xuya ye yên wiha digotin li ser gotina xwe ne. Diçin û hey diçin.

Beriya hilbijartinê peyvek bi talûke belav dibû: “Ger îcar jî Erdogan bi ser keve; ez ê biçim Ewropayê”. Xuya ye yên wiha digotin li ser gotina xwe ne. Diçin û hey diçin.

Du meh di ser erdhejê re derbas bûn. Her wiha wiha du mehên min jî li Bazarcixê xelas bûn. Tofanek pir mezin qewimî loma zû zû nayên kewandin ev birîn.
“Ji bo mêtingeran asta rûreşiyê tune. Ji ber ku rûyê wan tune. Devê wan jî tune. Çav û guhên wan jî tune. Robot in û bi bername û sepanên faşîzm û olperestiyê dixebitin.

Tim wiha bû. Lê car caran kirasek ji xwe re didîtin, bê exlaqîya xwe vedişartin. Carinan înkar dikirin. Veşartî dikirin. Carinan siyaseta navnetewî nedihişt.

Çendê berê min şaşiyek kir. Hevalekî got: “Ka li filma Gonul temaşe bike, li ser Doman e.” Min jî temaşe kir. Weke ku her replîk çêr li min dikir, lê min heya dawiyê temaşe kir.
Çand eynika civakê ye. Helbet her çand zindî ye û ji guherîn û pêşketinan re derî vekiriye. Lê ev guherandin bi dînamîkên navxweyî nebe em jê re dibêjin bişaftin.
19’ê tebaxê 3’yemîn salvegera darbeya qeyûm a duyemîn e. Di vê çarçoveyê de ji bo ev mesele baştir bê fêhmkirin HDP’ê li hin bajar û navçeyan panel û çalakî li dar xistin.

Piştî operasyona li ser çapemeniyê operasyonek din jî li ser hunermendên kurd hat destpêkirin. Gelek hunermend hatin binçabvkirin.

Meyla mirovan hertim ber bi azadiyê ve ye. Ji ber ku Arîstoteles di pênaseya mirov de mafdar e, bi min jî “mirov ajala/ê ku dirame” ye.
Duh li parqê me sê hevalan xwest li ser mijarekê biaxivin. Lê teyarên tirkan nehiştin. Wê êvara hênik, teyarên ku xwe bi bombeyan mişt dagirtibûn, berê xwe dabûn bilindahiyên welêt.

Bihar hat. Demsala kurdan. Her çiqas serma hîn xatir nexwestibe jî kulîlk xwe ber didin. Bêhna biharê tê. Xweza bi fîstanê xwe yê biharê wek rojê hiltê.

Piştî demek dirêj cardin merheba ji we re xwînerên hêja.
Gotineke pir xerab derdikeve ji devê xortekî, xwe aciz dike, lêborînê dixwaze û dibêje: “Mebesta min ne ew bû, min nedixwest wê bibêjim”. Xuya ye zimanê wî qels e û xwe şaş îfade kiriye.

Min nivîsa başî û xerabiyê bi hevoka “Sokrates ji bo wê jî fîlozofiyê pêşniyar dike.” xelas kiriye. Îca ka em bipirsin çi ye ev fîlozofî ? Bi kêrî çi tê ?
Ew ango hêz û desthilatiyên faşîst li gorî xwe dizanin, welatparêz çi ye û kî ye lê welatparêz wan baş nas dikin gelo! Ger desthilatiyeke partiyekê weke terorîst nîşan bide tu yê baş bizanibî ku...
Min berhema Dilawer Zeraq a bi navê Ruhê Xwebûnê xwend. Piştî min pirtûk xwend, bo em li ser pirtûkê bipeyvin min ji mamoste Dilawer re nivîsî. Mala wî ava, got dibe. Em li Wêjegeh Amedê civiyan.
Li hemû welêt bi milyonan kurd li qadên Newrozê bûn. Li Amedê bi sedhezaran kes ji bo Newrozê civiyan. Çapemeniya kurdî jî siyaseta kurdî jî bi her awayî bi van dîmenan serbilind bûn.

Îro 21’ê Sibatê ye. Ji bo kurdan rojeke taybet e, çimkî 21 sal in weke ‘Roja Zimanê Zikmakî ya Cîhanê’ tê pîrozkirin. Helbet wateya vê rojê heye.

\tZanîngeha Bogazîçiyê û şaredariyên kurdan

Helîm Barîn
Tiştên ku li welatên din ji 100 salan carekê diqewimin, li kurdistanê di salekê de diqewimin.
Her tişt di demekê de û li deverekê diqewime. Dem û dever du têgeh in ku mirov her hewl dane ji wan fam bikin. Dem di efsane û mîtolojiyan de jî ciyên grîng ji xwe re peyda kiriye.
Exlaq pîvana başî û xerabîyên me ye. Çawaniya kirina karekî ye. Mirov li exlaq di gotinê de na lê di tevgerê de digere. Di civakbûnê de rêgeza sereke exlaq e.
Li bakurê welêt, bişaftin hatiye qeysa xetereyê. Hîn jî êrîşên bişaftinê bi awayekî xurt didomin. Heger li vî parçeyê welêt, di demeke nêz da zimanê perwerdeyê nebe kurdî, ew ê êdî pirr dereng be.